دخترش می گفت:بابا هنوز زود بود که رفتی.

اما او رفته بود.

یک نفر دیگر به دخترش گفته بود:گریه نکن دختر جان.قسمت همه همین است.

من گفتم:گریه کن.گریه کن سبک تر می شوی.

... و دختر بابا گریه می کرد.

بابا رفته بود...و دختر بابا (همسرم)گریه می کرد. من هم...همه برای آدم های خوب وقت مردن گریه می کنند.

خدایا....

جشنواره مطبوعات!

من عاشق صدای بارانم.

من عاشق صدای بادم وقتی آرام لا به لای درختان می وزد.

دلم می خواهد تا صبح به صدا هایی که دوستشان دارم گوش بدهم.

دلم نمی خواهد صدای نمایندگان مجلس را بشنوم که درباره طرح هدفمند! کردن یارانه ها صحبت می کنند.

من٬ اینجا که هستم دور از تهران٬ صدای جیرجیرک ها را به صدای گوینده اخبار ترجیح می دهم.

اما خیلی از مردم اینجا به صدای گوینده گوش سپرده اند.

همین امشب یکی از دختران خانواده گفت:راستی بریم تا همه چی گرون نشده جنس بخریم.برنج٬ چای٬ قند....

تیترها درباره تصویب کلیات طرح تحول اقتصادی بود.من به تئوری های اقتصادی و حرف های روشنفکر مابانه در باره ضرورت اجرای این طرح کاری ندارم.چون البته هیچ تخصصی هم درباره آن ندارم.اما این سوال را مطرح میکنم که:سرانجام اصل ۴۴ چه شد؟ما در زمینه خصوصی سازی به کجا می رویم؟آیا واقعا آنچه انجام می شود خصوصی سازی است؟

حس بدی دارم.می ترسم.نه اینکه آدم ترسویی باشم.نه اینکه از تغییر و تحول که لازمه زندگی است بترسم.اما می ترسم.مي ترسم در اين جراحي بزرگ، اقتصاد ايران كه در حال حاضر هم گويا به امراضي لا علاج مبتلا است زير دست جراحان، خداي نكرده جان به جان آفرين تسليم كند.حس خوبی ندارم.بحث پول و سرمایه مملکت است.بحث رسیدگی به رفاه و آرامش مردم نجیب ایران است.آیا براستی وقتی خصوصی سازی ما آنگونه است.وقتی صندوق ذخیره ارزی آنگونه است.وقتی ...

می توان امیدوار بود؟

دیروز یکی از نمایندگان مجلس هنگام بررسی کلیات این لایحه اعلام کرد:من نسبت به وضعیت فقرا در ایران اعلام خطر می کنم.

راستی الان که اوضاع این است،خط فقر اعلام نمي شود.فردا روزي كه يارانه ها هدفمند! شد،آيا خط فقر در اين مملكت داراي منابع عظيم نفت و گاز اعلام مي شود؟ 

چشمان تو را....

ذهن یاری ام نمی داد.

ناگهان این بیت زیبا که چندی پیش یک دوست عزیز تر ازجان آن را در وبلاگم نگاشته بود و هنوز هم آن را دارم،به چشمم خورد:

 ...تکیه کن بر شانه ام ای شاخه نیلوفرینم

این همه بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

............

به راستي كه چه كسي مي تواند بي تكيه گاهي را نصيب تو كند

.... وقتي خدا هست.

.....وقتي قلب تپنده اي هست كه ضربانش تا بي كران خدا تو را آرام مي كند.

حال بگذار ديگران ـ...........ـ تمام تقصير هاي عالم را به گردن تو بياندازند.

به این می گویند قاطعیت در دیپلماسی!

.................

امیدواریم این خبر هر چه زودتر تکذیب شود.

..................

امیدواریم....

براستي چرا؟؟؟؟؟؟

نسبت به يکديگر نامحدود مي شود